वाम एकताको हाउगुजी पछि अबको काँग्रेस कता ?

खरीबोट
ad

काठमाडौँ ।  बाम गठनधनका कम्पनले ध्रुवीकृत हुदै गएको नेपाली राजनीतिमा मुख्य सत्तारुढ दल काँग्रेस सबैभन्दा बढी चुनौतिमा चेपिएको छ । 

कांग्रेसका युवा नेता गगन थापाको भनाईलाई सापट लिने हो भने कांग्रेसका लागि यो ठुलो अवसर पनि हो, आफैलाई सच्याउने । तर कांग्रेसको रणनिति न त गगनले भने जस्तो गरी अगाडी बढ्दै छ न त प्रष्ट रणनीति नै बनाउन सकेको छ । बरु कांग्रेस पनि बाम गठबन्धनले जस्तै दलहरुसँग वार्ता र गठबन्धन बनाउन मै व्यस्त देखिन्छ । यसै क्रममा विजय गच्छदारको लोकतान्त्रिक फोरम, कुमार खड्काको अखण्ड नेपाल जस्ता दलहरुलाई पार्टीमा विलय गरेर नेता थपेको छ । 

काँग्रेसले ईतिहासको विरासत मात्रै होईन वर्तमानको चुनौतिलाई पार लगाउन उसले एकतावद्ध, संगठित र समर्पित रुपमा चुनौतिको सामना गर्नुपर्नेछ । हाल सत्तामा रहेको कांग्रेस नेतृत्व बाम गठबन्धन लोकतन्त्रका लागि नै चुनौती भन्दै आवेशमा आएको छ तर एमाले र माओवादी केन्द्रको धरातल र दुवै दलका कार्यकर्ताको मिटर कांग्रेसले नाप्न विर्सेको छ । 
बाम एकताको संगठित राजनीतिक ध्रुवीकरण सत्तारुढ काँग्रेसका लागि सुनौलो अवसर हुन् सक्छ कांग्रेस नेतृत्वले सहि रणनिति बनाएमा । 

गुटबन्दीको व्यवस्थापन :

कांग्रेसको सबै भन्दा ठुलो शत्रु जहिले पनि पार्टी बाहिर भन्दा पार्टी भित्रकै गुट उपगुट हो भन्ने कुरा कांग्रेसका सबै नेता कार्यकर्तालाई थाहा छ । अहिले बाम गठबन्धन बनेपनि कांग्रेसले आफ्ना अनेकन गुटको सहि व्यवस्थापन गर्न सक्यो भने बाम गठबन्धनको चुनौतीलाई सजिलै तोड्न सक्छ । के अहिले कांग्रेसमा त्यो सम्भव छ त रु पछिल्लो घटनाक्रमले त त्यस्तो संकेत देखिदैन । हालै निर्वाचनको टिकट वितरण गर्न गठित संसदीय बोर्डमा विधान विपरित पहिला १७ जना र पछि ५ जना थप गरेर २२ पुर्याइएको छ । 

सभापति देउवा र वरिष्ठ नेता पौडेलको गुटबाट अब कांग्रेसमा सिटौला, खड्का र कोइरालाहरुको गुट खुला रुपमा देखिएको छ भने अन्य नेतै पिच्छेका उपगुटहरु पनि सक्रिय रहेका छन् । 

अलिकति पछाडी फर्केर हेर्ने हो भने २०५६ को आम चुनावमा पनि तत्कालिन नेता गिरिजाप्रसाद कोईराला र कृष्णप्रसाद भट्टराईको संवन्ध कटु नै थियो । तर गिरीजाले नै भावि प्रधानमन्त्री भनेर किशुनजीलाई प्रस्तावित गर्दा काँग्रेसले एकमना नसके पनि बहुमत ल्याएको थियो । र भट्टराईको नेतृत्वमा काँग्रेसको सरकार बनेको थियो । सोहि नजिरका आधारमा सभापति तथा प्रधानमन्त्री देउवाले यो साहसिक, त्यागी र राजनेताको हैसियत यही चुनावमा देखाउन सक्छन त रु देउवाले कांग्रेसको अबको प्रधानमन्त्रीमा वरिष्ठ नेता पौडेल या अरु कुनै पात्रलाई अगाडी ल्याउने आँट गर्लान त रु तुरुन्तै त्यस्तो संकेत नदेखिए पनि राजनीति अनिश्चितताको खेल भएकाले असम्भव भने भन्न सकिन्न । 

अर्को तिर वरिष्ठ नेता पौडेलले अब आफूलाई गुटको सरदार भन्दामाथि उठेर पार्टी र आम कार्यकर्तालाई समेट्न पट्टि लाग्नु पर्ने देखिन्छ ।  हरेक नियुक्तिमा भागबन्डा खोज्ने नेता पौडेलको कार्यनीतिले उनलाई पार्टीको नेताबाट एउटा गुटको नेता बनाउदै छ भन्ने बिर्सिएको जस्तो देखिएको छ । 

त्यस्तै कांग्रेसको पर्याय बनेको कोइराला परिवार पछिल्लो समय नेतृत्व विहिन अवस्थामा रहेको छ ।  हालै कोईराला नेतात्रय  सुजाता, शसाँक र शेखरले पार्टीमा नयाँ गुट बनाउने प्रयास थालेका छन् र त्यसको असर पार्टीमा देखिन पनि थालेको छ । तीन कोईरालाले पनि कांग्रेसका अन्य गुट जस्तै भागबन्डामा सिमित भए कांग्रेस झन् कमजोर हुने छ तर गुटबन्दी भन्दा माथि उठेर आम कार्यकर्तालाई समेट्ने नीति लिए काँग्रेसको पार्टी जीवनमा नयाँ तरंग र उर्जा बन्नेछ । 

गठबन्धनको नापतौल:

आमरुपमा कांग्रेसको सबै भन्दा ठुलो शत्रु पार्टी भित्रकै गुट उपगुट भएकाले त्यसको सहि व्यवस्थापन गर्दै काँग्रेस एकलै चुनावमा जानुपर्छ । साथै पार्टीगत एलायन्स उम्मेद्धवारका आधारमा हुनुपर्छ । पार्टीले साना दललाई बोकेर वाम गठबनधन चिर्न सक्दैन र त्यसले कांग्रेसलाई त्यति फाइदा हुने पनि देखिदैन । काँग्रेसका कार्यकर्ता र मतदाता देशभर छन । अहिले सुतेका छन । उनीहरुलाई व्यूझाए पुग्छ । अरु दलको पुच्छर समातेर चुनावी वैतरणी तर्ने रणनितिले काँग्रेस झन् खुम्चिन्छ । यो कुरा कांग्रेस नेतृत्वलाई हेक्का हुनु पर्दछ ।

बाम एकताको हाउगुजी 

काँग्रेसले वाम एकतालाई हाउगुजी होईन, सामान्य अभ्यासका रुपमा चित्रण र ग्रहण गर्नु गराउनु पर्छ । यो काले काले मिलेर खाउ भाले गर्ने वामपन्थीहरुको कमाउपन्थी सहयात्रा हो भनेर वेजोड प्रचारवाजी गरे पुग्छ । वाम दलको एकताले काँग्रेसको देशभरको जनसमर्थनमा कुनै आँच आउन दिदैन । यो कुरा देशैभरका काँग्रेसीले बुझ्न सक्नुपर्छ ।

चुनावी रणनिति :

काँग्रेसले सिद्धान्त बेचेको होईन, चरित्र सिध्याएको हो । खासगरी नेतृत्वले । त्यसका लागि उसले जनताको घर दैलोमा गएर माफी मागे पुग्छ । महाअभियोगदेखि जन्ती मन्त्रीमण्डल वा माओवादीसंगको सत्ता आलोपालो र माओवादीको धोकाघडीलाई उसले जनतासामु दूधको दूध पानीको पानी प्रचाररात्मक रुपमा थापित गराउन सक्नुपर्छ । अब आम सभामा भोलि होईन आज, आज होईन अहिल्यै ।

अरु दल भन्दा पहिल्यै देश दौडाहामा निसक्नुपर्छ गगन थापा, विश्व प्रकाश शर्मा, प्रदिप पौडेल र गुरुरराज घिमिरे तथा धनराज गुरुङहरु । अनि ठूलो तरंग आउछ देशव्यापी सुतेका काँग्रेसी आफै जय नेपाल भन्दै बस्ती बस्तीबाट आउने छन वाम गठबन्धनलाई चुनौति दिन ।

काँग्रेसले बिगतको शासनको प्रचार होईन, भोलिको नेपालको समुन्नत तस्वीर पस्कन सक्नु पर्यो । जुन जोगि आए नी कानै चिरेको होईन, अबको काँग्रेस भिजनसहितको आर्थिक सम्वृद्धिका लागि हो भन्ने नयाँ युग र पुस्ता सुहाउदा छोटा प्रतिज्ञा र वाचा लिएर काँग्रेस जनतामा जानुपर्छ अब ।

काँग्रेसमा युवा र विद्यार्थीलाई परिचादन गर्ने नयाँ चुनावी अभियान सुरु हुनु आवश्यक छ । अहिलेका तरुण दल, नेविसंघ र अनय भातृ संगठनहरु स्वयंसेवी चुनावी यात्रा निस्किहाल्नुपर्छ । 

खासमा विगतको निर्वाचनलाई हेर्ने हो भने पनि काँग्रेसले प्रचार गर्न नजानेर चामल बेच्न सकिरहेको छैन । केन्द्रीय प्रचारयन्त्रलाई विकेन्द्रीत गरेर तुरुन्त लागू गर्ने रणनिति कांग्रेसले लागु गर्ने पर्ने देखिन्छ । त्यसैले काँग्रेसले अब ईतिहासको व्याजमा होईन, वर्तमानको पौरखमा जनताको निराशालाई आशामा बदल्न सक्ने कांग्रेस अबको आवस्यकता हो ।
 

सम्बन्धित समाचार

भारतीय नाकाबन्दी बारे एमाले काँग्रेसको युटर्न : त्यतिबेला के भने ? अहिले के भन्दै छन् ? 

काठमाडौं । ०७२ साल असोज ३ गते नेपालको संविधान २०७२ जारी भएसँगै तराईका केही भारतीय स्वार्थ बोकेका तथाकथित मधेशी नेताहरुको आह्वानमा भारतले अघोषित रुपमा भूपरिवेष्ठित मुलुकले पाउने निर्बाध पारवहन सेवालाई

दलका नेता चहार्दै कामु प्रधानन्यायाधीश, पार्टीको चंगुलमा न्यायालय   

काठमाडौँ । कायममुकायम अवस्थामा रहेका प्रधानन्यायाधीश दिपकराज जोशीले गत ८ गते शनिबार सुटुक्क खुमलटार पुगेर माओवादी केन्द्रका अध्यक्ष पुष्पकमल दाहाल प्रचण्डसँग हाकाहाकी भेट गरे ।  यो कुरा विभिन्न सञ्चारमाध्यममा प्रकाशित, प्रसारित

ओली-मधेसको नयाँ समिकरण र भारत कनेक्सन 

काठमाडौँ । निर्वाचन अघिसम्म विपरित ध्रुवमा रहेका वर्तमान प्रधानमन्त्री केपी शर्मा ओली र मधेशवादी दलहरु संघिय समाजवादी फोरम र राष्ट्रिय जनता पार्टी(राजपा) बीच एकाएक बढेको नजदिकीले नेपाली राजनीतिमा फेरी नयाँ

प्रदेशहरु अलमलमा, कहिले होला विकास ? 

काठमाडौं । शक्तिसम्पन्न र अधिकारसम्पन्न नयाँ संघीय व्यवस्थासहितको नेपालका सातवटै प्रदेशहरु आशातीत रुपमा सक्रिय हुनुपर्नेमा सुस्ताउन थालेका छन् । स्रोत जुटाउने चुनौती त छँदै छ खर्चको व्यवस्था समेत अझै हुनसकेको

Loading...

Loading...